UDAWANIE

W wieku 4 lat wiele dzieci tworzy własne rozbudowane fantazje z udziałem wyimaginowanych ludzi i zwierząt.
Lillard wykazała, że większość 4 – latków jest skłonnych uznać, że osoba udaje, kiedy działa w odpowiedni sposób (np. skacze jak kangur), nawet jeśli o tej osobie powiedziano, że nie myśli o tym czymś, co udaje (np. nie mysi o kangurach, nie wie, że kangury skaczą i/lub nie wie nic o kangurach). Na podstawie tych wyników Lillard uważa, że początkowo dzieci w ogóle nie traktują udawania jako czegoś mającego związek z umysłem, rozumieją natomiast udawanie jako rodzaj działania. Zatem dziecięcej umiejętności udawania nie należy interpretować jako dowodu na wczesne rozumienie reprezentacji umysłowej.