Dzieci w 5 roku życia dobrze rozumieją komunikaty zawierające określenia relacji przestrzennych i same potrafią takie komunikaty nadawać. Dobrze opanowane są określenia przysłówkowo-skalarne np. wysoko, daleko. Jasne są dla nich także proste określenia dotyczące płaszczyzny pionowej, np. góra, dół. Trudności natomiast sprawiają dzieciom określenia związane z płaszczyzną poziomą, np. przód, tył oraz określenia złożone, zwłaszcza służące oznaczeniu trójwymiarowego charakteru przestrzeni, np. wewnątrz.
Dzieci w tym wieku zdają sobie sprawę z istnienia różnych języków, np. kiedy mówią: „mój tata ma książki po nie naszym języku”. Wiele jest wszelkiego rodzaju pytań o zjawiska z otaczającego świata, np. o pochodzenie tramwajów. Czterolatek rozumie już żarty, metafory, potrafi odróżnić niektóre kłamstwa od prawdy, a także jest w stanie opisać świat wewnętrzny bohaterów. Dziecko potrafi odróżniać realne zdarzenia od własnych (lub innych osób) przekonań na temat tych zdarzeń.
