Dzieci czteroletnie posługują się schematami przedmiotów i człowieka, potrafią też skomponować rysunek przedstawiający wiele obiektów. Przewaga jednej ręki nad drugą i ich zmiana podczas np. rysowania nie jest już tak częsta jak we wcześniejszych stadiach. Intencje jak i zdolności do reprezentacji graficznej stają się solidniejsze, dzieci chcą by ich rysunki były już rozpoznawalne przez innych. Jednakże to, co rysują jest nie tyle kopią prawdziwego przedmiotu, ile jedynie symbolem, choć trzeba przyznać, że zadowalającym. Poproszone o narysowanie domu, w którym mieszkają, nie narysują prawdziwego bloku lub bliźniaka, lecz stereotypowy domek, czyli coś, co posiada podstawowe cechy domu i jest raczej wyobrażeniem tego, co ogólnie wiedzą o domach niż o tym, co widzą w konkretnych budynkach. Ludzie rysowani są z całą twarzą, gdyż to ona przekazuje najwięcej informacji o człowieku, a postać będzie miała dwie ręce, dwie nogi i dwoje oczu. Przedszkolaki w tym wieku znają już także podstawowe kolory.
